Begroeten op z’n Frans, hoe doen we dat nu juist?

door Lana de Jong
295 keer gelezen

Goedendag; Bonjour.

Wat mij direct opviel in mijn dagelijks contact met de Fransen is dat iedereen elkaar zo vriendelijk en netjes begroet. Binnenstappend in de supermarkt wordt je altijd begroet met een “bonjour” en als je een medewerker verderop in de winkel tegenkomt of de slager vraagt om een stukje vlees is daar weer eerst die groet; “bonjour”. Buiten op straat, binnenstappend bij de bakker of wachtend in de rij van de apotheek, het begroeten vindt altijd plaats in je ontmoeting met mensen die je niet of wel kent in je dagelijkse contacten.
Fransen groeten elkaar altijd en overal, niet groeten of de ander negeren ook al ken je die ander niet is ongepast en wordt niet op prijs gesteld.

De her-groet; Re-bonjour.

Maar let op, groet de Fransman of vrouw geen tweemaal op dezelfde dag met “bonjour”!
Kom je dezelfde persoon nogmaals tegen nadat je hem die dag al eerder hebt begroet of stap je nogmaals de bakker binnen omdat je wat vergeten bent, groet dan met een “re-bonjour”!
In deze her-begroeting laat je die persoon weten je bewust te zijn van de al eerdere ontmoeting met hem of haar.
Het wordt zeer gewaardeerd als je het “re-bonjour” kent en gebruikt, het geeft aan dat je kennis bezit van de taal en de sociale gebruiken en dat je de moeite neemt om je daarmee te verbinden.

Hoe gaat het; Ça va ?

Na je begroeting met “bonjour” wordt vaak direct daaropvolgend ook meestal de vraag “ça va” gesteld. Het is een beleefdheidsvorm die naast dat je iemand begroet ook aangeeft dat je interesse toont in die persoon. Het grappige is alleen dat daar niet altijd een antwoord op wordt verwacht door de vrager. Het is een gebruiksvorm om na je “bonjour” in een adem ook gelijk ”ça va” te melden maar deze hoeft dus niet altijd beantwoord te worden of te leiden tot een gesprek.

Ja, bedankt; Oui, merci.

Afhankelijk van hoe, en met welke intonatie of intentie de groeter ook de vraag “ça va” stelt maakt of je de uitnodiging voelt om deze vraag ook te beantwoorden. Dit is iets wat je leert naarmate je langer in Frankrijk woont en actief in contact staat met de mensen om je heen. Zelf heb ik geleerd dat de vraag na de begroeting bij mensen die je kent meer gemeend is en ook beantwoord kan worden dan bij mensen die je minder goed of zelfs niet kent.
Een simpel “oui” waarmee je bedoelt; “ja het gaat”, of “oui, merci” waarmee je bedankt voor de belangstelling in de vraag, is een voldoende antwoord op de persoon die je minder goed of niet kent. Daar waar de vraag welgemeend is, meestal gesteld door een jou bekend persoon is er ook ruimte om te antwoorden. Men is oprecht in je geïnteresseerd en zo ontstaan de gesprekjes bij de bakker of in de welbekende rij van de Intermarche, want interesse heeft de Fransman absoluut in zijn medemens al was het al vanwege de nieuwtjes die er altijd weer uit voortkomen.

Tot ziens; Au revoir…

Als je echt van plan bent te gaan en niet verwacht nog terug te keren of die persoon nogmaals te ontmoeten diezelfde dag neem je afscheid met “au revoir”. Maak niet de fout zoals zovelen beginners en die ik dus ook heb gemaakt door “bonjour” te zeggen als je gaat.
Deze fout is heel makkelijk gemaakt omdat wij Nederlanders bij vertrek gewend zijn “goedendag” te zeggen wat dus heel erg lijkt op het “bonjour” maar het geeft aan dat je door het maken van die fout de taal nog niet voldoende beheerst. Goedendag zeg je bij binnenkomst en niet bij vertrek.
Zoals wij gewend zijn om nog iets te verbinden aan of na ons afscheid doet de Fransman of vrouw dit niet na het gebruik van “au revoir”.
Je kunt dus wel gedag zeggen met eerst te vermelden dat je morgen weerkomt of dat je iemand een goed weekend wenst maar “au revoir” is “au revoir” een echte afsluiter waarna er niet meer wordt gesproken.

Laat een reactie achter

Lees meer over Frankrijk